Gudstenestene som ofte er høgdepunkt i påska, dei har vi fått med oss på nett og på TV. Det er bra, og mest utruleg kor fort meninghetane har fått snudd seg rundt og fått til digitale sendingar. Iflg. Vårt Land i dag så har dei endeleg nådd den delen av menigheten som ikkje set sin fot i kyrkja. Men me sakna den fysiske meningheten og å kunna delta i salmesong og nattverd. Kake blei baka. Me skulle jo ha heile storfamilien her - på Skype!
Koseleg med familiesamling og Kahoot på Skype. Men kake gjekk det ikkje noko av der og då. Meir (altfor mykje) på oss som blei igjen!
Turgåing har vore ein del av påska tidlegare, og også denne helga har me vore på tur; dei vanlege turane til Vannassen og til Gandsfjorden, men også litt lengre turar kombinert med bil. Som t.d. til Hundvåg eller kysten mellom Egersund og Sandnes.
Med kaffi på termos og Antibak på flaske, og med Stavanger for våre føter, både i Sørmarka
og på Ullanhaugtårnet.
Me traff ingen me kjende. Snakka ikkje med nokon, men fekk små helsingar på påsketreet ved Vannassen. Mellom anna står det: "Vi står sammen" Og kanskje er det lys i sikte, sjølv om himmelen synest aldri så mørk?
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar